خدا يار رئيس جمهور هميشگی‌ام،خاتمی

امروز انتخابات برگزار ميشود و همه رای ميدهند يعنی آنهايی که ميخواهند رای بدهند.تا حال که معلوم نيست چه تعداد از مردم رای ميدهند و آيا مشارکت همان ۴۰ـ۵۰ درصدی خواهد بود که نظرسنجی‌ها گفته‌اند يا بيشتر از اين خواهد بود.يک چيز غريبی در اين چند روز ذهنم را مشغول کرده و آن هم نحوه برخورد حاميخاتمی مهربان دوستت دارمان رای دادن با تحريميان است.شايد تا بحال اين همه،رای ندادن برای دسته جات سياسی ايران مهم نبوده است.همه از هر طيفی که بخواهی مشتاق رای دادن هستند.اينوری ها رای دادن را موجب ادامه اصلاحات ميدانند و آنوری‌ها مدعی هستند که دولت نوين اسلامی و شرايط جديدی را رقم خواهند زد.اينوری‌ها ۲۷ خرداد را با ۲۸ مرداد و سقوط مصدق و دوران ديکتاتوری مقايسه ميکنند و آنوری ها ميخواهند که شر اصلاخ طلبان آمريکائی را از ارکان حکومت شيعه بزدايند.ما مانده ايم و اين همه اينوری و آنوری.همه‌شان از آدم ميخواهند که رای بده.مشارکت کن و اصلاحات يا هر چيز ديگر را تقويت کن.همين دوستان عزيز اصلاحی اگر کانديدايشان رد ميشد و در انتخابات نبود حتی به نفع کروبی و مهرعليزاده وارد صحنه نميشدند و برای تحريم بنيان نظری کوک ميکردند.راستش دلم گرفته است از اين همه دروغ.آن يکی ميگويد رفاه و نعمت و اقتصاد و تجارت را رونق ميبخشم و اين يکی ميگويد نميگذارم به زور بهشتت ببرند.يا نميگذارم حقوق بشر نقض شود و نظارت استصوابی دمار آزادی را در‌آورد...هی خدا جان،خسته شدم.نميخواهم اين چنين ملعبه بازی ادامه يابد. من هنوز هم از خاتمی حمايت ميکنم و به او رای ميدهم در اعماق وجودم و ...فردا رئيس‌جمهور معرفی ميشود و من تا رای راه‌يافتگان مجلس به کابينه جديد از اين چيزها نخواهم نوشت.خدا يار رئيس جمهور هميشگی‌ام،خاتمی ....تا بعد

  
نویسنده : محمد باقر نباتی مقدم ; ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٧ خرداد ،۱۳۸٤