انگار کسی ۲۷ خرداد در ايران نيست!

ما چه می‌خواستيم،جز کمی محبت و مهربانی و رعايت کرامت آدمی.حتی از حقوق بشر هم چيز زيادی نمی‌خواستيم جز کمی آزادی در نوشتن و سخن گفتن.الان که همه رد‌صلاحيت شده‌اند ـ اما همه چيز می‌خواهيم و پيگير قضيه خواهيم بود. صد سال است که پدران و مادران ما و چه گفتیم آیاخدا نگهدار ماروشنفکران و مجاهدان ما به دنبال اشاعه مفهوم قانون و تشکيل دولتی مردمی و مطابق با خواست ملت هستند. اين وضعيت قابل قبول نيست. ديگر نبايد من‌و‌من کرد و سفسطه‌بافی کرد.ما جامه درده‌ايم.اين لختی را بايد پوشاند.شرم ما از خودمان که لخت شذه‌ايم آزارمان می‌دهد اما تا دولت صبح راهی نيست.شاد باشيم و آرام.انگار کسی ۲۷ خرداد در ايران نيست.

نوشته ابطحی درباره اين جور مسائل  و  مطالب شرق در اين موارد      

                              و اين هم نوشته کوجولوی من سلام در مورد جشن الفبا                  تا بعد

  
نویسنده : محمد باقر نباتی مقدم ; ساعت ٢:۳۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢ خرداد ،۱۳۸٤