تا بعد

اين عنوان امضای من است

مقاله های من در هفته نامه محلی آوای اردبيل در ستون يک حرف با اين امضا شناخته می شد. سالهای اوليه دوم خرداد با نترسی و بی رعايت مصلحت های تاکيدی ،می نوشتيم و می خواستيم مثلا تحولی در اوضاع ايجاد کنيم گر چه در برخی موارد موثر بود وليکن ساختار متصلب و محدود اجازه اين رفورم را نمی داد.

مشکل مملکت ما در همين امر است که فضای آزاد انديشه ای در آن به وجود نمی آيد و گفتگو در هوای يخ آن پژمرده می شود .

همين چند روز پيش بود که جنتی در نامه ای تهديدی تکليف کرد که قوه قضائيه پا از گليم دو فوتی خود دراز تر نکند ، با اين اوضاع چه اصلاحی و چه آزادی...

همين بهتر که ديگر مقاله نويسی نکنيم و فعاليت سياسی و اجتماعی را کناری بگذاريم و بست بنشينيم پای اينترنت...

اينترنت قبرستان زنده های مرده است ،...

                                                           دلشاد باشيد ،تابعد

  
نویسنده : محمد باقر نباتی مقدم ; ساعت ۱۱:٤٢ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٥ آبان ،۱۳۸۳