چای قند پهلوی تئاتر...

تاتر نياز به تفکر دارد و تفکر در محيط و شرايط خاصی نضج می گيرد. فکر کردن با هياهو و هوچی گری مناسبتی ندارد. فکر کردن آرامش روحی و سلامت نفس لازم دارد.نمی شود در خفا و جلا ناسزا بار آدم ها کرد و گرفتار حاشيه های بی متن شد و خود را به استتار منورالفکری پنهان کرد و دم از هيکل تراشی ادبی در عرصه های هنری زد. هنر با احساس پاک و فکر والا سر و کار دارد. جرعه ای چای قند پهلوی لب سوز و پکی بر سيگار بهمن و کنت و سه ستاره ... و فنجانی قهوه ترک ومدادی تراشيده و آماده سيطره بر کاغذی سپيد و پاک.... و جريان آرام نوشتن . که در درونش عرق ريزان روح است و خستگی و افتادن از ...! تاتر محصول زيبای انديشه و آشتی است؛ آشتی با انسانيت واستقلال.                                           تا بعد

  
نویسنده : محمد باقر نباتی مقدم ; ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ بهمن ،۱۳۸۳