تاتر ايران در سراشيبی

اهالی تاتر اينروزها با هجمه وسيعی در مخالفت عناصر اقتدار گرا روبرو هستند. آنهم با نام دلسوزی برای دين و دنيای هنرمندان و ملت. اصولا هر وقت که اين قشر می خواهد به چيزی گير بدهد از دريچه مذهب و احساسات دينی و قومی مردم استفاده ميکند. اصلا مگر در جشنواره ايران زمين چه عمل خلاف شرعی صورت گرفته است که حضرات اينچنين بر همه تاتر می توپند و يورش می برند؟ بارها گفته ام که نيروهای اقتدارطلب مخالف سرسخت هنر های آگاهی بخشی چون تاتر و سينمای آزاد و موسيقی و داستان هستند. اينان دنبال هنرهايی می روند که بتواند در يد قدرت اينان باشد و آدمهايش را بتوان به آسانی ملعبه کرد. اينها برای خوشنويسی و طراحی و چيزهايی مثل اين دست و پا ميشکنند. تاتری را ميخواهند که منويات شان را بربتابد و سينمايی که نشانگر ظواهر باشد و موسيقی هم که حرام الی الابد است. هنر مطلوب اين جماعت هنر وابسته و بی تفاوتی است که دريچه ای نمی گشايد و ظرفيتی توليد نميکند. اگر اينها ميتوانستند تفاوت رقص و باله و پرفورمنس و اپرا و... البته تاتر را بدانند الان اينگونه در سرنای گشاد دين سوزی و عافيت سوزی نمی دميدند.                    تا بعد

  
نویسنده : محمد باقر نباتی مقدم ; ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸۳